In mijn werk kom ik zelden situaties tegen die zich netjes laten indelen in de categorieën uit de opleiding. Iemand voelt zich buitengesloten, maar is dat pesten? Een opmerking schuurt, maar is dat intimidatie?
De context, de relatie, de intentie, alles speelt mee. En juist daar begint het echte werk.

Gesprekken met melders verlopen ook zelden volgens een vast script. Natuurlijk heb ik een werkwijze, een structuur. Maar ik neem ook mezelf mee: mijn ervaring, mijn intuïtie, mijn menselijkheid. Dat maakt het mogelijk om maatwerk te leveren. En ja, dat betekent soms afwijken van het stappenplan. Dat is geen willekeur. Dat is een bewuste keuze, gemaakt met zorg, met intentie, en bovenal met integriteit.

Want nee, ik doe niet ‘zomaar iets’. Ik handel weloverwogen. Ik toets mijn afwegingen, reflecteer op mijn keuzes, en blijf leren. En daarin is intervisie voor mij onmisbaar. Juist omdat het werk zich afspeelt in grijstinten, is het van grote waarde om samen met collega’s te reflecteren. Niet om het ‘juiste antwoord’ te vinden, maar om samen te onderzoeken wat in een specifieke situatie wijsheid is. Intervisie helpt me om mijn handelen te toetsen, mijn blinde vlekken te herkennen en mijn kompas scherp te houden.

Het werk van een vertrouwenspersoon vraagt om meer dan kennis van protocollen. Het vraagt om durf, om reflectie, om het vermogen om in het ongemak te blijven staan. En om het besef dat integriteit niet zit in het volgen van regels, maar in hoe je ze toepast.

Laten we stoppen met zoeken naar zwart-wit antwoorden in een grijze wereld. Wat telt, is hoe we omgaan met die grijsheid: met aandacht, integriteit en menselijkheid.

Renate Tetteroo